21 Ekim 2009 – Çarşamba
Bugün kalkmakta çok zorlandım. Dün gece geç yatmamın etkisi yadsınamaz elbette. 
Sabah servise binmeden önce küçük prensesi (kardeşim olur) arkadaşının evine bırakmak gerekiyordu, kendisine korumalık ettim.
Bugün servisçinin beni farkedip durması için bin bir takla atmama gerek kalmadı. Kendisi farketti ve durdu.
Okul sıradandı. Uykumu açan yegane şey: Nescafe! Seni seviyorum.
Adalet Sarayı‘na gidip sabıka kaydı almam gerekiyordu. Gittim ve lanet ettim. Ne iğrenç, kasvetli bir yer. Mecbur kalmadıkça gitmemek lazım. Hiç sevmedim Adalet Sarayı’nı.
Ehliyet kursuna yazıldım. Vatana millete hayırlı olsun, trafik canavarı olmamayı diliyorum. Olmam ya, olmam. 