Pandora’nın kutusu açılıp, Zeus’un içinde sakladığı bütün kötülükler dünyaya saçıldığı zaman, orada son bir kötülük kaldığından kimsenin haberi olmamıştı: ümit. O zamandan beri, insanlar yanlışlıkla kutuyu ve içindeki ümidi iyi şans olarak yorumladı. Fakat Zeus’un arzusunun, insanların kendilerini işkenceye teslim etmeleri olduğunu unuttuk. Ümit, kötülüklerin en kötüsüdür, çünkü işkenceyi uzatır. Nietzsche Ağladığında, Irvin Yalom
Bir taş nehre düşmeye görsün, pek anlaşılmaz etkisi. Hafiften aralanır, dalgalanır suyun yüzeyi. Belli belirsiz bir tıp sesi çıkar; duyulmaz bile akıntının ortasında, kaybolur uğultuda. Hepi topu budur olduğu olacağı. Ama bir de göle düşsün aynı taş… Etkisi çok daha kalıcı ve sarsıcı olur. O taş var ya o taş, durgun suları savurur. Taşın suya [...]
Ben hayatımda hiç astronotla tanışmadım; ama onların ciğerini bilirim. Hepsinin kafasından geçenleri bir bir okurum da onların haberi olmaz. Astronotlar çok küstahtırlar ve kibirli. Dünyanın yörüngesinden dışarı çıkabildikleri için kendilerini çok büyük görürler. Sanki yer çekimi bize var da onlara yok gibi, sanki biz, küçük dünyalarımızla, küçük vizyonumuzla, onların algısına erişemeyecek gibiyizdir. Hadi be siz [...]
Birini çok sevdiğinizde, o sizi çok üzse de, O’nun yanında ağlamak istersiniz… O size korkunç bir şey yapsa da, O’nun kollarında teselli bulmak istersiniz… Birini çok sevdiğinizde, size bin kere de yalan söylese, Yine de herkesten çok O’na inanmak istersiniz… Ezel
Gideceksin çocuk. Bükemediğin bileği öpeceksin. Yiyemediysen dayağı, kaçacaksın. Yani ya bu deveyi güdeceksin; ya bu diyardan gideceksin. Gideceksin çocuk. Hem ne demişti Cem Adrian, “gitmek yenilmek değil, kazanmak da; gitmek, gitmektir işte, hepsi bu.” Kendini teselli edeceksin, ama haklı yere ama haksız yere, önemi yok. Önemi olan tek şey var çocuk, gideceksin. Hem ben diyorum [...]
Ne olur mavi peri, Benim Pinokyo’dan ne eksiğim var, Dokundur şu asanı. Beni de hissedebilen, sevebilen, üzülebilen, gerçek bir insana dönüştür, ve vakti geldiğinde ölebilen. ~ a.o.d.