Oldum sayılır. Deli oldum. Yazmayalı 6 gün olmuş. Zaten bu günlük için uzun bir süre; ama bana çok daha uzun geldi. Sanki yıllardır hiçbir şey yazmıyormuş gibi hissediyorum kendimi. Böyle arada zaman bırakıp toplu toplu yazmaktan hiç hoşlanmıyorum aslında. Her seferinde kendime söz veriyorum, bir daha arayı bu kadar açmayayım diye. Ama ne oluyorsa bir [...]
Geçen gün eniştemle televizyon seyrederken Çöpçüler Kralı‘na rastladık. Bir yandan filmi izlerken, bir yandan da geçmişe döndüm. Tabi yaşımdan dolayı benim dönebileceğim çok uzak bir geçmiş yok; ama ben de Kemal Sunal‘ın başyapıtlarına şahit olacak kadar eski sayıyorum kendimi. En azından o kadar şanslı sayıyorum. Filmi izlerken ne çok şey geçti aklımdan… Her şeyden önce [...]
Bugün haberleri takip ederken üç ülkenin Türkiye’den vize istemekten vazgeçtiğini öğrendim. Haberde aynı zamanda Türkiye’den vize istemeyen diğer ülkelerin de listesi vardı. Merak ettim, acaba kafamıza esti mi atlayıp gidebileceğimiz mekanlar nerelerdir, diye. Çoğunlukla adını bile duymadığım ülkelerden oluşan listede, birkaç tane tanıdık ve hoş mekan buldum. Hani canınız sıkılır da, evden bakkala diye çıkıp [...]
Kasım geçti, gitti. Çabuk geçti aslında. Ne oldu, ne bitti pek anlayamadım. Üzülüyorum iyi değerlendirememiş olabileceğim için. Farkettim de, gerçekten, beni en çok üzen şey vaktimin boş geçmesi. Öyle ki, bazen vaktimin boş geçtiğini bilmek beni küçük çaplı depresyonlara sürükleyebiliyor. Bu yüzden sürekli yeni uğraşlar peşindeyim. Pişman mıyım? Hayır. Size de tavsiye ederim. Aralık – [...]
Kardeşi olmayan insanın kardeş sevgisini bileceğinden emin değilim. Herkesin “kardeşi gibi” sevdiği insanlar vardır kuşkusuz; ama kardeşi olmayan insan, “kardeşi gibi” sevmenin ne demek olduğunu nereden bilebilir? Tek cümleyle anlatmak gerekirse, insan kardeşi için böbreğini, dalağını, akciğerini, kalbini, canını seve seve verebilir. Evet, lafın gelişi değil, gerçekten seve seve. Kardeş sevgisi, fedakarlıktan en büyük zevk [...]
2012 filmini ilk gördüğümde sanırım başka bir film için sinemaya gitmiştim. İzleyeceğim filmi beklerken dev ekranda gösterilen fragmanlardan biri 2012′ye aitti. Fragmanlar genelde yanıltıcıdır. Çoğu zaman filmin dişe dokunur nadir sahnelerini tek fragmanda toplarlar. Birkaç efekt, ses ve görüntüyle izleyiciyi tavlamayı başarırlar; ama 2012 öyle değil… 2012 öyle değil, diyorum; çünkü seyrettim ve gördüm ki [...]
Bu sorunun cevabını hiç merak etmediğinizi biliyorum. Hatta bazılarınız “Hangi Eren, bizim okuldaki mi?” derken, bazılarınız “Eren kim olm?” şeklinde bana çıkışabilirler. Ben yine de bu efsanevi tecrübeyi anlatmak istiyorum. Daha önce Eren’lerin evine gittiğimde balta girmemiş ormanlarda yeni bir hayvan türünü keşfediyormuş gibi hissetmiştim kendimi. Şimdi de bir National Geographic muhabiri edasıyla giriyorum konuya…