Gün içinde uyumak

Bıktım şu gün içinde uyuma huyumdan. Ben de oturup bu uyku halinin sebeplerini düşündüm. Hasta değilim, yorgun değilim. Peki eve geldiğimde üstüme bir uyku halinin çökmesinin sebebi nedir?

Geç yatmıyorum. Saat 23.00 – 24.00 gibi yatağımda oluyorum. Sabah da çok erken kalkmıyorum, birçok arkadaştan daha geç kalkıyorum hatta. Saat 07.30′da. Bu saatten sonra her şey gayet normal ilerliyor. Yüzümü yıkıyorum, kahvaltımı yapıyorum, üzerime bir şeyler geçirip çıkıyorum evden.

Evden çıkana kadar bir sakatlık yok. Servise bindiğimde bir uyku hali başlıyor ister istemez. İlk günlerde bu hali ertelemeden seve seve uyurken şimdilerde daha fazla uyumanın vakit kaybından başka bir işe yaramayacağına karar verdim. Bu yüzden kitap okumayı ya da en azından müzik dinlemeyi tercih ediyorum; ama uyumuyorum.

Okul zaten hiç problem değil. Gidip bir kahve alıyorum kendime, gayet dinç bir halde derslere girip çıkıyorum. Toplamda dört ders görüyorum zaten, sıkıcı da değil. Niye uykum gelsin ki? Gelmiyor tabi.

Okuldan çıktık, eve dönüyoruz. İşte sıkıntı eve gelince patlak veriyor. Enerjim bitmiş gibi. Yahu diyorum, ne oluyor? Amma fos çıktın Oğuzhan, sen kolay yorulmazdın ki? Halbuki biliyorum, konunun yorulmakla hiç alakası yok. Çünkü yorgun olsam hissederim. Bendeki halin adı: uyuşukluk. Ve bu uyuşukluk halini geçirmek için insanın ilaca falan ihtiyacı yok. Tek ihtiyacım olan kendi kendimi denetleyebilme gücü.

Bu uyuşukluk halinin sebepleri ne olabilir diye düşündüm. Ulaştığım açık bir sonuç var. Şimdi servisin gidiş ve dönüş güzergahı çevre yolu. Normalde Kızılay‘a gittiğimden daha çabuk ulaşıyorum okula; ama çevre yolundan giderken şehrin içinden geçmediğimiz için, uzun yol hissi veriyor. Bu da vücudu bir çeşit uyku haline sürüklüyor. Seviste ertelediğim bu uyku hali eve gelince dayanılmaz bir hal alıyor. Bir köşeye kıvrıldığım zaman kalkamaz oluyorum.

Çözümden de zaten bahsettim az önce: otokontrol. Kendimi düzeltmek için ne yaptım yaptım, yoksa çok geç olacak!

Rastgele Yazılar