Sonunda ya… Sonunda şöyle rahat rahat bilgisayarımın karşısında oturup yapacak hiçbir işim olmadan oyun incelemelerini okuyorum, forumlarda geziyorum, arkadaşlarımla muhabbet ediyorum… Bu Aralık ayının son dönemleri ne kadar yoğun geçti öyle ya. Daha önceki yazılarımdan birinde “boş oturmaktan nefret ediyorum” gibi bir şey yazmıştım. Tanrının bunu duyduğuna eminim. Son dönemdeki yoğunluğumu görseniz siz de emin olurdunuz. Başımı kaşıyacak vaktim olmadı, hepsini de anlattım zaten. Şimdi tekrar onlardan bahsedip kendimi gereksiz bir telaşa sokmak istemiyorum.

Bürositimde oturdum, koltuğun arkasını geriye yatırdım ve bacaklarımı uzattım… Yeni çıkan oyunların incelemekerimi koltuğumu kabartarak okuyorum. Çünkü benim bilgisayarım da artık hepsini kaldırıyor, hem de en yüksek ayarlarda. Monitörün karşısında kendi kendime hava atarak bin bir türlü aptallık yapıyorum; ama özlemişim böyle keyif yapmayı.

Bir yandan da müzik açtım, uzun süredir keyfini çıkararak dinleyemediğim müziklerimin tadına varıyorum yeniden. Oh, boş zamanları keyif yaparak değerlendirmek ne güzel! Her ne kadar kendimi bir Ağustos böceği gibi hissetsem de sürekli boş oturan bir insan olmadığım için içim rahat.

Ha bu arada hayatımdan küçük bir not: 99 model bir Ford Fiesta aldı annem. Araba kullanmak konusundaki acemiliğini atmak için. Tabi benim işime de yarayacak. Umarım hayırlı olur.